““സ്നേഹിതനേ സ്നേഹിതനേ“....
പറയാന് മറന്ന എത്രയെത്ര സ്നേഹങ്ങള്....!
ഉള്ളില് സ്നേഹം നിറയുമ്പോഴും അനിഷ്ടം നടിച്ച് അടഞ്ഞുപോയ
സൌഹ്രുദത്തിന്റെ കുഞ്ഞു കിളിവാതിലുകള്....
കോരിച്ചൊരിയുന്ന ജൂണ്മഴയിലേക്കു കുട നീര്ത്തിയ
ഏഴുവയസ്സുകാരിയുടെ കൌതുകങ്ങളെ തോല്പ്പിച്ച് അവളെ നിരാലംബയാക്കിയ ജൂണ് മഴ....
പിന്നെ ആ നഷ്ടങ്ങളൊന്നും നഷ്ടങ്ങളല്ലെന്നു മനസ്സിനെ
വിശ്വസിപ്പിച്ചു മുന്നേറുമ്പോഴും, അഡ്മിഷനു വേണ്ടി
കോളേജ് വരാന്തകളില് , വിവാഹ മണ്ഡപത്തില്,
ഒക്കെ നില്ക്കുമ്പോള് അച്ഛന്റെ പരുത്ത കൈത്തലത്തിനു
വേണ്ടി കൊതിച്ചുപോയ മനസ്സ്....
അമ്മയുടെ, കാമുകന്റെ, സുഹ്രുത്തിന്റെ അങ്ങനെ എത്രയെത്ര സ്നേഹസുഗന്ധങ്ങള്....!
എന്തെന്തു രുചിഭേദങള്..!
പ്രസ്സ് അക്കാഡമി കുന്നിറങ്ങി വരുന്ന ഓര്മ്മകള്ക്കൊപ്പം
ഞാനും ഒരു കുന്നിറങ്ങുന്നൂ...നൊസ്റ്റാള്ജിയയുടെ ഒരു കുന്ന്...........!
‘ബാല്യ കുതൂഹലങ്ങളിലേക്ക്, പ്രണയത്തിന്റെ കുളിരിലേക്ക്,
സ്നേഹസുഗന്ധങ്ങളിലേക്ക്,സൌഹ്രുദങ്ങളുടെ തണുപ്പിലേക്ക്.....‘!!!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment